ÇÖL ÇİÇEĞİ

bir sabah gelir bekle demiştin
arkasından bakarken gidenlerin
içimden alıp götürdüklerinin farkına varmadan
umutla el sallarken bekle demiştin
terkedilmiş bir liman kadar yanlızım şimdi
her seçiş bir vaz geçiştir derdin
şimdi anladım kaybettiğimi seni
kaybeden değil kaybebilen oldum
eski bir kitap gibi tozlanmaya mahkum edildim
hiç indirmeyeceğini bildiğim gönül rafında
ağlasam sesimi duyarmısın
martılar eşlik eder mi çığlığıma
bir yanım gebze bir yanım yalova
kaldım arada bir vapurda
demirden kocaman gemiler taşırmı beni sana
sen umut oldun bana karanlık günlerimde
toprağın yağmura hasretliği gibi beklerken seni
bir rüzgar eski bitti herşey
dağılan bulutlar gibi
savrulduk ayrı diyarlara